Başlangıçlar hep güzel.. hep taze… hep mutlu… bitişler çeşit çeşit.. Üzücü, sıkıntılı, rahatlatıcı, yarım, tam… her bitişte kendimi didikler “ne yaşadım ben şimdi?” diye sorarım kendime. “ne anlattı bana şimdi hayat?”
Hayat cevabını hep sonra, çook sonra verir bana… Başka bitişlerle kıyaslayarak. Bazen rahatlatarak bazen acıtarak. Çok sonra..
“çok sonraya vaktim var mı artık?” diye soruyorum şimdi. Susuyor… çok pis susuyor… Boğazımda yutamadığım o yorgunluk var. Ben soruyorum, o, kapkaranlık susuyor…
Başka bitişler de olacak elbet. Cevap bekleyen sorularım çok sonra cevaplanacak…belki… “o kadar vaktim var mı?”
Hayat susuyor… sabır:Ne kadar daha? Umut: Ne zamana? Vuslat?...
Susuyor…
Hiç yorum yok:
Yorum Gönder